wsiepolskie.pl

Encyklopedia Wsi i Regionów województwo podkarpackie / powiat przemyski / gmina Fredropol

  • Znajdź dział

  • Galeria zdjęć
  • Dziedzictwo materialne
  • Zwyczaje, Obyczaje, Obrzędy
  • Święta, zwyczaje i obrzędy dor

Kalwaria Pacławska

www.kalwaria-paclawska.37-743.wsiepolskie.pl

Kultura i tradycja regionu / Zwyczaje, Obyczaje, Obrzędy / Święta, zwyczaje i obrzędy doroczne

MISTERIUM MĘKI PAŃSKIEJ

Kalwaria ma swoje kilkuwieczne tradycje. Powstanie sanktuarium było dyktowane chęcią "przeniesienia" Jerozolimy do Polski, tak aby i u nas można było chodzić po ścieżkach Pańskich, tak jak chodzą pielgrzymi w Jerozolimie. Osoby dramatu Drogi Krzyżowej - zostały w Kalwarii wprowadzone później, ale nigdy nie przesłoniły, a tym bardziej nie zastąpiły duchowego misterium, jakim jest przeżywanie Męki Pańskiej. Wizualne przedstawianie tajemnic religijnych ma służyć pogłębieniu rozważanych prawd wiary.
Teatralne przedstawianie Męki Pańskiej nie jest bynajmniej oderwaniem od przeżyć religijnych. Widowiskowe przedstawienie tragedii Golgoty może być pewną formą ewangelizacji. Przedstawienie może wzbogacić w wiadomości o zdarzeniu, ale przede wszystkim może dostarczyć wzruszeń i ułatwić przeżycia religijne. Obecnie w Europie i na świecie mamy znaczną liczbę przedstawień Męki Pańskiej. Kalwaryjskie misterium pasyjne posiada jednak swoją własną specyfikę. Jest wyjątkowe na tle innych przedstawień pasyjnych. Podstawowym założeniem, na którym opiera się odrębność Kalwarii, jest przeświadczenie, że sanktuarium jest przede wszystkim miejscem pielgrzymkowym. To przeświadczenie dyktuje hierarchię wartości i ważności. Najważniejsze dla omawianego sanktuarium jest zawsze to, co mieści się w celach każdej prawdziwej pielgrzymki.

W pełni świadoma pielgrzymka udaje się do wybranego sanktuarium mając na celu wartości religijne. Intencją każdej z grup pątniczych, czy osób indywidualnych winno być pogłębienie wiary, rozpamiętywanie dziejów zbawienia, a także naprawa własnych dróg życia i prośby w osobistych potrzebach. Sanktuarium kalwaryjskie istnieje po to, by te intencje doczekały się swej realizacji.
Misterium kalwaryjskie nie chce i nie będzie się porównywać do profesjonalnych przedstawień Męki Pańskiej. Podobieństwa i różnice mogą być zestawione jedynie z misteriami spontanicznymi, amatorskimi, realizowanymi z pobudek religijnych.

Wśród podobieństw na pierwszym miejscu należy wymienić amatorskie wykonanie misterium pasyjnego. W Kalwarii postaci z misterium powierzono ludziom świeckim zarówno okolicznych miejscowości jak i z Przemyśla. W ocenie profesjonalistów teatralnych misterium kalwaryjskie może budzić wiele zastrzeżeń, ale nie doskonałość wykonania misterium kalwaryjskiego jest w Kalwarii sprawą najważniejszą. Niektóre role misterium pasyjnego wymagają znacznego przygotowania, ponieważ łączą się one z koniecznością pamięciowego opanowania dużej ilości tekstu oraz wielokrotnych prób na dróżkach kalwaryjskich z udziałem wszystkich uczestników przedstawień. Dla osób mieszkających z dala od siebie stanowi to niekiedy wielkie utrudnienie.
Dla kalwaryjskiego sanktuarium misterium pasyjne nie jest celem samym w sobie. Ma ono ułatwić przeżywanie i zgłębianie tajemnic Męki Pana. Misterium jest podporządkowane temu celowi. Jest pomocą i dopełnieniem. Pełni rolę służebną w zadaniach, jakie sanktuarium spełnia dla dobra pielgrzymów.

Misterium pasyjne w Kalwarii jest przedstawiane tylko w bezpośredniej bliskości i w czasie samego Wielkiego Tygodnia i jest wkomponowane w ramy liturgiczne. Misterium Wielkiego Czwartku kończy Msza św. i adoracja Najświętszego Sakramentu. Procesja Wielkiego Piątku kończy się obrzędem ściśle liturgicznym na ten dzień dla całego Kościoła. Dla wielu pielgrzymów zwłaszcza z dalszych miejscowości pozostaje trudnością uczestnictwo w Misterium dlatego też w sobotę poprzedzającą Niedzielę Palmową mogą oni uczestniczyć w pierwszej części misterium, a w Niedzielę Palmową udać się na Golgotę za Jezusem, a następnie w sanktuarium po Mszy św. wziąć udział w nabożeństwie pasyjnym Gorzkich Żali.

Wielki Tydzień obchodzony jest w marcu lub w kwietniu. Jest to okres bardzo niepewnej pogody. W tych dniach bywa mokro, niekiedy pada mokry śnieg, jest błoto. Pielgrzymi muszą pokonać wiele trudności. Są zmęczeni, często zabłoceni i przemoknięci. Bywa, że i szaty osób występujących w misterium są poplamione i mokre. Takie są trudy pielgrzymie. Wszyscy idą razem: orszak pasyjny i poszczególni pielgrzymi. Niekiedy stwarza to pewne zamieszanie. Każdy chce być blisko "Pana Jezusa". Orszak pasyjny należy wówczas chronić, by stanowił odrębną część procesji. Wszystko to takie dalekie od wygodnego oglądania misterium pasyjnego w teatrze.

Po odbyciu w Wielkim Tygodniu pielgrzymki do Kalwarii, nie mówi się: widziałem Mękę Pana. Nie mówi się nawet przemyślałem Mękę Pana. Po powrocie do domu pielgrzym kalwaryjski powie: uczestniczyłem w Męce Pana.

Pielgrzym kalwaryjski na trudy Drogi Krzyżowej nakłada własny trud. Pielgrzym kalwaryjski modli się w trojaki sposób: uczestniczy w nabożeństwach liturgicznych, modli się przy każdej stacji, a w czasie drogi wyśpiewuje pieśni, sławiąc nimi Pana. Poprzez oglądanie scen z Męki Pańskiej lepiej rozumie Ofiarę Krzyżową i odnawia żywość swojej wiary. Z tych powodów duchowość kalwaryjska jest wyjątkowa. Jest niepowtarzalna w rozbudzaniu i umacnianiu głębokich przeżyć religijnych.
Kalwaria ma swoje kilkuwieczne tradycje. Powstanie sanktuarium było dyktowane chęcią "przeniesienia" Jerozolimy do Polski, tak aby i u nas można było chodzić po ścieżkach Pańskich, tak jak chodzą pielgrzymi w Jerozolimie. Osoby dramatu Drogi Krzyżowej - zostały w Kalwarii wprowadzone później, ale nigdy nie przesłoniły, a tym bardziej nie zastąpiły duchowego misterium, jakim jest przeżywanie Męki Pańskiej. Wizualne przedstawianie tajemnic religijnych ma służyć pogłębieniu rozważanych prawd wiary.
Teatralne przedstawianie Męki Pańskiej nie jest bynajmniej oderwaniem od przeżyć religijnych. Widowiskowe przedstawienie tragedii Golgoty może być pewną formą ewangelizacji. Przedstawienie może wzbogacić w wiadomości o zdarzeniu, ale przede wszystkim może dostarczyć wzruszeń i ułatwić przeżycia religijne. Obecnie w Europie i na świecie mamy znaczną liczbę przedstawień Męki Pańskiej. Kalwaryjskie misterium pasyjne posiada jednak swoją własną specyfikę. Jest wyjątkowe na tle innych przedstawień pasyjnych. Podstawowym założeniem, na którym opiera się odrębność Kalwarii, jest przeświadczenie, że sanktuarium jest przede wszystkim miejscem pielgrzymkowym. To przeświadczenie dyktuje hierarchię wartości i ważności. Najważniejsze dla omawianego sanktuarium jest zawsze to, co mieści się w celach każdej prawdziwej pielgrzymki.

W pełni świadoma pielgrzymka udaje się do wybranego sanktuarium mając na celu wartości religijne. Intencją każdej z grup pątniczych, czy osób indywidualnych winno być pogłębienie wiary, rozpamiętywanie dziejów zbawienia, a także naprawa własnych dróg życia i prośby w osobistych potrzebach. Sanktuarium kalwaryjskie istnieje po to, by te intencje doczekały się swej realizacji.
Misterium kalwaryjskie nie chce i nie będzie się porównywać do profesjonalnych przedstawień Męki Pańskiej. Podobieństwa i różnice mogą być zestawione jedynie z misteriami spontanicznymi, amatorskimi, realizowanymi z pobudek religijnych.

Wśród podobieństw na pierwszym miejscu należy wymienić amatorskie wykonanie misterium pasyjnego. W Kalwarii postaci z misterium powierzono ludziom świeckim zarówno okolicznych miejscowości jak i z Przemyśla. W ocenie profesjonalistów teatralnych misterium kalwaryjskie może budzić wiele zastrzeżeń, ale nie doskonałość wykonania misterium kalwaryjskiego jest w Kalwarii sprawą najważniejszą. Niektóre role misterium pasyjnego wymagają znacznego przygotowania, ponieważ łączą się one z koniecznością pamięciowego opanowania dużej ilości tekstu oraz wielokrotnych prób na dróżkach kalwaryjskich z udziałem wszystkich uczestników przedstawień. Dla osób mieszkających z dala od siebie stanowi to niekiedy wielkie utrudnienie.

Dla kalwaryjskiego sanktuarium misterium pasyjne nie jest celem samym w sobie. Ma ono ułatwić przeżywanie i zgłębianie tajemnic Męki Pana. Misterium jest podporządkowane temu celowi. Jest pomocą i dopełnieniem. Pełni rolę służebną w zadaniach, jakie sanktuarium spełnia dla dobra pielgrzymów.

Misterium pasyjne w Kalwarii jest przedstawiane tylko w bezpośredniej bliskości i w czasie samego Wielkiego Tygodnia i jest wkomponowane w ramy liturgiczne. Misterium Wielkiego Czwartku kończy Msza św. i adoracja Najświętszego Sakramentu. Procesja Wielkiego Piątku kończy się obrzędem ściśle liturgicznym na ten dzień dla całego Kościoła. Dla wielu pielgrzymów zwłaszcza z dalszych miejscowości pozostaje trudnością uczestnictwo w Misterium dlatego też w sobotę poprzedzającą Niedzielę Palmową mogą oni uczestniczyć w pierwszej części misterium, a w Niedzielę Palmową udać się na Golgotę za Jezusem, a następnie w sanktuarium po Mszy św. wziąć udział w nabożeństwie pasyjnym Gorzkich Żali.

Wielki Tydzień obchodzony jest w marcu lub w kwietniu. Jest to okres bardzo niepewnej pogody. W tych dniach bywa mokro, niekiedy pada mokry śnieg, jest błoto. Pielgrzymi muszą pokonać wiele trudności. Są zmęczeni, często zabłoceni i przemoknięci. Bywa, że i szaty osób występujących w misterium są poplamione i mokre. Takie są trudy pielgrzymie. Wszyscy idą razem: orszak pasyjny i poszczególni pielgrzymi. Niekiedy stwarza to pewne zamieszanie. Każdy chce być blisko "Pana Jezusa". Orszak pasyjny należy wówczas chronić, by stanowił odrębną część procesji. Wszystko to takie dalekie od wygodnego oglądania misterium pasyjnego w teatrze.

Po odbyciu w Wielkim Tygodniu pielgrzymki do Kalwarii, nie mówi się: widziałem Mękę Pana. Nie mówi się nawet przemyślałem Mękę Pana. Po powrocie do domu pielgrzym kalwaryjski powie: uczestniczyłem w Męce Pana.

Pielgrzym kalwaryjski na trudy Drogi Krzyżowej nakłada własny trud. Pielgrzym kalwaryjski modli się w trojaki sposób: uczestniczy w nabożeństwach liturgicznych, modli się przy każdej stacji, a w czasie drogi wyśpiewuje pieśni, sławiąc nimi Pana. Poprzez oglądanie scen z Męki Pańskiej lepiej rozumie Ofiarę Krzyżową i odnawia żywość swojej wiary. Z tych powodów duchowość kalwaryjska jest wyjątkowa. Jest niepowtarzalna w rozbudzaniu i umacnianiu głębokich przeżyć religijnych.

żródło:www.kalwariapaclawska.pl

Słowa kluczowe (tagi): Triduum Paschalne - Wielki Czwartek, Wielki Piątek, Wielka Sobota, drogi krzyżowe